De punctie

Vanochtend 8.15 uur moesten we ons melden bij de balie en moest manlief zijn 'lucky shot' potje inleveren. Vrij snel daarna werden we opgehaald en kreeg ik een infuus ingebracht en mijn hartslag en bloeddruk werd in de gaten gehouden.
Toen de dokter en de analist er ook waren werd de morfine toegediend en binnen een paar seconden werd ik dizzy.

De punctie kon beginnen. Het aanprikken deed erg zeer. Ik schrok er zo van dat ik de tranen voelde komen. Maar ik hield me groot. De verpleegkundige zag dat het me erg zeer deed en gaf me nog wat extra morfine. Toen moest de andere eierstok nog en ook dat was pijnlijk.

Het ging gelukkig wel heel snel allemaal en voor ik het wist was het voorbij. Toen ze me vroeg hoe het ging brak ik even.. Ik had me heel rustig gehouden maar alles kwam er even uit.
Toen ik daar lag moest ik ook aan opa denken en wat hij allemaal heeft meegemaakt.. Dus het was gewoon alles bij elkaar denk ik.

Toen mocht ik naar de kamer ernaast om bij te komen. Ondertussen kwam de analist (laborant) met het resultaat. Er zijn 4 eitjes uit gekomen en het zaad was goed voor icsi.
Ik was wel een beetje teleurgesteld dat ze niet meer eitjes hebben gevonden maar de dokter zei dat aantal niks zegt, als de kwaliteit maar goed is. Dat hopen we dan maar.

Ik heb gelukkig weinig last van napijn, het voelt alleen alsof ik een wat zwaardere menstruatie heb.
Morgen rond 12 uur hoor ik hoeveel eitjes er zijn bevrucht en wanneer de terugplaatsing is.

Super spannend!! Duimen jullie met ons mee?

Liefs daisy